Απόφθεγμα 26:

Μην φυλάς χρήματα και μη φιλάς πλέον το χρυσό. Δέξου ότι η κυρίαρχη δύναμη είναι η Φτώχεια και ως ελεύθερη κυρίαρχη τάξη που πια κατέχει τη Γνώση, σαν κέρβερος φυλάει το μεγαλύτερο γρανάζι της Μηχανής. Έχει πλέον στην κατοχή της την πλέον χρήσιμη πληροφορία, ότι χωρίς αυτήν η Μηχανή δεν γυρνάει.  Μην γίνεσαι πια πλούσιος, θα στα πάρουν έτσι κι αλλιώς οι Λίγοι μέσω των πολιτικών που τους υπηρετούν παγκόσμια. Εν έτει 2012, καλείσαι να διαλέξεις πλευρά.

Νέες οδηγίες #70 Το Τέλειο Ταφ

Από το πλάτος τ’ ουρανού

κι απ’του ωκεανού το βάθος

εφτιάξανε το Τέλειο Ταφ

Τιμίου Του Τυράννου.

Κι έκτοτε για σαράντα-δύο γενιές

τάλαντα κουδουνίζεις

το Τάμα του αντιλαλείς

Τιθασευμένος Μάντης.

Τυφλός και αναποφάσιστος

σαν ένα κομμάτι Τέτρις

θα πέφτεις στο υπόγειο

και πάλι θ’ ανεβαίνεις.

Ωσότου εμείς κρεμάμενοι

από του Ταφ τα χέρια

η έτοιμη σαράντα-τρία γενιά

αντίστροφα τις γύρες μας

αρχίσουμε φωνάζοντας

«πίσω στράφου ξανά ανήλεε Χρόνε!»

Στου υπογείου τις γωνιές

με πλάτη ακουμπημένος

με νύχια πια τεράστια

στα είκοσι ακροδάκτυλα

σε χέρια και σε πόδια

μέσα στις αμυχές των τούβλων ψηλαφίζοντας

θα βρίσκεις για επάνω

έρεισμα ικανό να αναρριχάσαι

σαν πέφτουν πίσω σου συνεχώς στα σκοτεινά

άνθρωποι σε σχήματα διάφορα του Τέτρις.

Σαν ανεβαίνει σε κάθε του Σταδίου Επανάληψη

με ανυψούμενο σχήμα το Τέλμα

οι έκπτωτοι όσο δεν πετυχαίνουν τις γραμμές

Ο γδούπος των πτωμάτων τους

-όσο καθυστερείς-

θα σε σιμώνει.

Κι είναι αλήθεια το Στάδιο δύσκολο

άνθρωποι όταν πέφτουν

γιατί με λογική αλλάζουν το σχήμα τους

και βούληση ελεύθερη

μιλώντας μεταξύ τους μες τα σκοτεινά

και δύσκολα γίνονται οι γραμμές.

Τα πρώτα στάδια τα πέρασε εύκολα ο Παίχτης

Σαν έριχνε ζώα και πουλιά

Δέντρα και ενίοτε Ιδέες.

Μα τώρα κόλλησε στο στάδιο αυτό του Παιχνιδιού,

Το στάδιο των Ανθρώπων,

φωνάζει και βρυχάται

και τα πόδια του βαράει

-αν αφουγκραστείς θα τον ακούσεις-

Κι ολοένα ο Παίχτης γενιές ανθρώπων ρίχνει,

Ανίκανος το στάδιο να κερδίσει.

Ρίχνει με βία, με στοργή, παρακαλώντας.

Κάτι εσύ μπορείς να κάνεις;

Αιώνες τους τοίχους του υπογείου

το Τέλμα θα ανεβαίνεις να προλάβεις

πριν σε προλάβει ετούτο.

Κι όταν σε προλαβαίνει σε κάθε ζωή

Απ’ την αρχή αρχινάς.

Σκαρφάλωνε σκαρφάλωνε

πίσω σου πιο πολλοί θα πέφτουν

Σκαρφάλωνε να βρεις το τέρμα του υπογείου.

Εκεί μια μέρα όταν προλάβεις να ανεβείς

ψηλά την τρύπα τη μοναδική θα δεις

που ανοίκτηκε για σένα

και θα απλωθούν στο βλέμμα σου στο φως

τριγύρω ακτίνες δρόμων

ένα άπειρο δίκτυο συμπαντικό,

παντού που θα οδηγεί,

διάλεξε πού θα πας σοφά.

Διάλεξε, και το Τεράστιο Ταφ θα ενδοσυρρικνωθεί

διάλεξε, κι ίσο μαζί σου θα γενεί

και από την τρύπα σου θα χωράει, θα δεις,

εσύ για να το ρίξεις.

Δεν διάλεξες σε ετούτη τη ζωή -  Κρίμα.

Γιατί αν διάλεγες σωστά, έστω και ένα δρόμο,

ο Τύραννος ανένδοτος, κωφός και συγχυσμένος

στα μάτια θα σε κοίταζε

φτηνά εκλιπαρώντας.

Λίγη ώρα μετά

το στέμμα θα παρέδιδε

στου Παιχνιδιού το διάδοχο,

το Νέο Παίχτη

που θα παραμονεύει.

-ΣΤΟΠ-

Τώρα διάλεξες, αλλά δεν πας – Ωραία.

Έκανες το πρώτο μεγάλο βήμα.

Άμα στην τρύπα σου το Ταφ σου ρίξεις,

δρόμο κι αν δεν διαλέξεις,

κι ένα βήμα έστω πίσω αν πάρεις

για να αντικρύσεις τη ζωή,

ο Νέος Δάσκαλός σου θα σου πει

τη Ρίγα, το Μοιρογνωμόνιο, το Ταφ και το Διαβήτη

πάντα να τα φοβάσαι

γιατί με το κάθε όργανο που θα μασάς με μίσος

εχθρούς και φίλους θα αναμασάς

και θα τους μηρυκάζεις.

Ξέρω γιατί θα σέρνεσαι,

γιατί θα γλύφεις λαίμαργα

τα μάτια του αητού,

ξέρω γιατί σαν έξυπνο αγρίμι ποτέ δεν θα γερνάς

και δεν θα πάρεις δρόμους

και ξέρω γιατί επάνω απ’ την τρύπα σου

φύλακας θα γενείς και θα παραμονεύεις

ένα μέτρο πίσω στεκάμενος,

 ολάκερη ζωή.

Κι όταν το Τέλμα του Τέτρις πια ψηλά

στο υπόγειο θα έχει φτάσει,

ξανά το στάδιο των Ανθρώπων να χάσει ο Παίχτης

κι έτοιμο όταν θα είναι το Τέλειο Ταφ

πάλι ψηλά να ανέβει

ξέρω γιατί πια έτοιμος θα παραδοθείς,

με φόρα μέσα στην τρύπα σου

ξέρω γιατί θα πηδήξεις

και το σωστό του Τέτρις το σχήμα θα υποδηθείς,

στη δική σου οριζόντια γραμμή να επικολληθείς

χέρια και πόδια πιο βαθιά

τριπλή γραμμή για να πετύχεις.

Την ημέρα εκείνη σε κανένα δεν θα μιλάς

όσο πέφτεις.

Τη μέρα εκείνη τη διαφορετική

στη ζωή εκείνη τη διαφορετική

στη πτώση εκείνη τη διαφορετική

δεν θα τους πεις ποιο σχήμα πήρες

όσο κι αν επιμένουν

για να προσαρμοστούν στα σκοτεινά μαζί σου.

-και έτσι θα προσαρμοστούν-

Όλοι οι άλλοι πιο πάνω θα σε δουν,

απ’ τις δικές τους τρύπες στεκάμενοι ένα μέτρο,

-θα δεις, κανείς τους δρόμο δεν διαλέγει σε καμιά ζωή –

και επιτέλους θα μάθουνε σωστά να παίζουν το παιχνίδι

και οι γραμμές θα αρχίσουνε ορθά να συμπληρώνονται

το Τέλμα λίγο να κατέβει

να πάρει ο Παίχτης πόντους,

το στάδιο να περάσει

να αρχίσεις ξανά απ’ την αρχή,

με άλλη μια ζωή,

το υπόγειο πιο γρήγορα να ανέβεις

-ίσως τα καταφέρεις-

Ίσως τη μέρα εκείνη ο Ήλιος λάμψει

και όλα εξαφανιστούν.

Τα υπόγεια.

Οι Παίχτες.

Τα Όργανα των μαθηματικών.

Οι Δρόμοι.

Η τρύπα.

Ο Χρόνος.

Η Επανάληψη.

Το Τέλος.

Το Παιχνίδι.

The Baby Tooth.

Won’t you try licking all your smudgy pride

With a deciduous tongue hanging from a tree?

Won’t you now for a year sit, milking your sexy dreams

With a temporary mother sucker whisking bloody cream?

Won’t you also cry with a trillion tears sliding on enamel roads

Finally learning Primary Time has no speeding gears?

Won’t you go at last to that old tooth doctor of fate

To be identified, cleaned with silver tools, and pay?

I would kill my spirit knowing all these,

Kill it with a reborner knife standing upside down on my double root

If I learned about me, despite my hollow hope,

that I have always just been a toddler’s baby tooth.

Απόφθεγμα 25

Κόψε ένα λουλούδι που θα μπορούσε να ζήσει ένα ολόκληρο μήνα για να δώσει σπόρους για άλλα εκατό φυτά, και χάρισε το σε μια γυναίκα για να χαιδέψεις για ένα λεπτό –το πολύ- την αιώνιά της ματαιοδοξία.

Lethal Love

I’d give my life for you had it been a need.

You know I’d spare my organs

I’d share my breathing,

For you to live a day more than me.

Adonis, Ofelia, Juliette, Herotocritus,

All lovers gone without love,

How can I stay? How can you ask me to go second?

Why, how, when did you set this loving heroism,

All history of love on my shoulders,

This is not your burden

So don’t turn the car leftwards

Turn it to my side.

I say the cigarette you’re holding

doesn’t make much smoke today.

In dismay I see all my dreams in indigo reflections from your bland eyes,

I see all my roads driven on your sweet cheek grinning lines.

Why are you smiling on this last second before the end?

I really don’t care if I go as long as you stay.

And I really don’t care if I go

as long as you promise you don’t feel the same.

[You should not feel the same]

You are not allowed to give your life for me,

You have no right,

For then my will for your eternal life is void.

Turn your steering wheel to my side, I am going first.

I’m getting down here, sir.

And I’m gonna shout the truth to you

‘Cause I can’t whisper it to your ears.

‘Cause I have to howl my weakness,

My dependence to your true fears.

You should have dropped me off when I told you,

-Or better-

You should have never picked me up in the first place,

I told you about my curse,

That I carry lethal love inside my veins,

Lover after lover they were all gone,

I wanted to go before you,

-Somehow I would have managed-

But you wanted this burden on your shoulders,

You wanted to go against all odds,

And now on this last second

The wall.

Περί Έρωτος, Εκτός Περπατημένης.

Φέρεις της γης το άρωμα που δεν μπορώ να αντισταθώ

και σαγηνεύεις τις αισθήσεις μου χα! με ένα χαμόγελό σου πεταχτό.

Με το μικρότερο λουλούδι μου χαιδεύεις την καρδιά

και με το πιο ασήμαντο πετράδι αγοράζεις χίλια μου χάδια ακριβά.

Με ένα άγγιγμα Κυριακή πρωί με χορεύεις σε ταγκό, φλαμένγκο, βαλς και μπολερό

κι εγώ συγκινημένος χαζεύω κλαίγοντας θέαμα μυθικό.

Ένα κιλό δαμάσκηνα τρία πράσινα μήλα και με κρασί μια καράφα

ξυπνάς μέσα μου τον Καλιγούλα, το Ρασπούτιν, τον Καζανόβα και τον Ντεριντά.

Φέρεις το βλέμμα που κάθε πρωί αδημονώ και κάθε βράδι σαν τίποτα άλλο ποθώ

και τιθασεύεις κάθε μου ανδρισμό τσα! με ένα βλέμμα λιγάκι πονηρό.

Κινείσαι στις μύτες των ποδιών σου με γρήγορο ρυθμό  

και κάθε μας περίπατος στα σινεμά και στις πλατείες με συνεπαίρνει σαν μπαλέτο θρυλικό.

Αρνείσαι κάποτε να μου δώσεις το χαζό που ζητάω φιλί δημόσιο

και νοιώθω την αγάπη σου πίοτερο να με σφίγγει στο όριο της ηδονής

σαν από τα πιο κρυφά μου όνειρα τα παιδικά ερωτικό ένα φίδι πανέμορφο.

Το πιο φθηνό αυτοκίνητο, το πιο ταπεινό σπίτι, τα ρούχα μου τα πιο παλιά

μαζί σου λιμουζίνες μοιάζουνε, παλάτια, και βασιλικές στολές,

και καμαρώνω την υπέροχη μου τύχη που με οδηγείς, με κατοικείς και με φοράς.

Μες το νερό δεν πνίγομαι,

χωρίς αναπνοή τη σκέψη σου αναπνέω.

Μες τη φωτιά δεν καίγομαι,

και μες την ασήμαντη φεγγαρική ετεροφωτία μου

απ’ τη λάμψη του έρωτά σου αστέρι γίνομαι.

[Κάτι από το τίποτά σου

Κάνει το τίποτά μου κάτι.

Και η φθηνή πυξίδα μας

παίρνει το πουθενά μας κάπου.]

ΤΟ ΔΑΚΡΥ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ

Το δάκρυ του έρωτα κυλάει για χρόνια στο αίμα κρυμμένο και κόκκινο,

Στα μάτια προπομπούς και περιπόλους στέλνει που κυλάνε κατασκοπεύοντας το φως,

Και όλοι πιστεύουν πως έρχεται έρωτας ένας κι άλλος ένας, σε μέρες σε μήνες σε έτη,

Και πως τη ζωή μας ζούμε μέσα σε αλεπάλληλους απόλαυσης βρόχους στο λαιμό.

Το δάκρυ του έρωτα χορεύει για αιώνες μαζί με τις ψυχές σου

-Όσο εσύ ολοκληρώνεσαι- μα δεν θα κυλήσει ποτέ απ’ τα μάτια σου,

Πριν έρθει εκείνη η ζωή η τελευταία που η ψυχή σου θα ξέρει τα πάντα

Και θα βρεις τη ψυχή που θα σου το ελκύσει λίγο να ξεμυτήσει απ’ τις αμυχές σου.

Το δάκρυ του έρωτα κρατάει τόξα και βέλη και σου τρυπάει τα μάτια ένδοθεν

-Με μίσος- που εσύ δεν καταλαβαίνεις το λάθος που κάνεις

να ερωτεύεσαι αυτό που βλέπεις κι όχι αυτό που θα μείνει αιώνια

Για να στέκεται δίπλα σου - μέσα σου - μαζί σου να το σιγοβράζει.

Κι όταν επιτέλους τελειώσουν οι μικρές παλίνδρομες περιπέτειες

Οι ψεύτικοι πόνοι και οι μικροεγωισμοί όταν γίνουν ανέκδοτα,

Το δάκρυ του έρωτα νικάει για χρόνια τους άλλους χυμούς μέσα σου

τα δάκρυα της αληθινής λύπης που θέλουν να τρέχουν αδιάκοπα.

Το δάκρυ του έρωτα όταν είσαι αληθινά με αυτόν που αγαπάς

Νικάει στους πολέμους της φύσης σου τους χυμούς της απέραντης χαζής ευτυχίας

Και - μην φοβηθείς ετούτο ποτέ – χαζά ποτέ ξανά δεν θα γελάσεις σαν χάνος

Κι ούτε ανώριμα δεν θα φανεί πως πράττεις όταν αληθινά ο καρπός σου πια ώριμος είναι.

Το δάκρυ του έρωτα μετά από αιώνες στο αίμα και στο λογισμό της αδράνειάς σου

Περνάει στους χυμούς του οργασμού σας,

Και είχατε πάντα το ίδιο δάκρυ

κι ας μην το ξέρατε

προτού κι οι δύο

Την ίδια ώρα

κλάψατε γοερά

σε μια ανύποπτη

προδιαγεγραμμένη

αγκαλιά

είκοσι χρόνια

μετά.

ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΑΠΟΔΟΣΗΣ ΞΕΝΟΦΕΡΤΩΝ ΛΕΞΕΩΝ

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΠΟΔΟΣΗ ΞΕΝΟΦΕΡΤΩΝ ΛΕΞΕΩΝ

franchising-σύμβαση δικαιοχρήσης

take-away ταχυφαγείο

αλκοόλ-οινόπνευμα

αμορτισέρ-ανάρτηση

αμπαζούρ-φωτιστικό

ανσανσέρ-ανελκυστήρας

ανφάς-προσωποπροβολή ή εμπροσθοτομή

βέτο-αρνησικυρία

βόλεϊ-πετοσφαιριση

βραχιόλι-περικάρπιο

γιοτ-θαλαμηγός

γκάζι-επιταχυντής

γκάλοπ-σφυγμομέτρηση ή δημοσκοπηση

γούστο (ο φέρων)-επιλεκτικός

γούστο-αρεσκεία

Δόκτωρ-Διδάκτωρ

ιμιτασιόν-απομίμηση

ίντερνετ-διαδίκτυο

κάλτσα και καλσόν-περιπόδιο.

κάμεραμαν και οπερατέρ-εικονολήπτης

καμουφλάζ-παραλλαγή

καπιταλισμός και καπιταλιστής -κεφαλαιοκρατία και κεφαλαιοκράτης

καρμπιρατέρ-αναμεικτήρας

κιτς-κακογουστιά

κόλπο-απάτη

κομάντος-καταδρομείς

κομπίνα-απάτη

κομπλέ-πλήρης

κομπλιμέντο-φιλοφρόνηση

κομφόρ-ανέσεις

κοντρόλ-έλεγχος

μανούβρα-ελιγμός

μάσκα-προσωπείο

μιλιταρισμός και μιλιταριστής-στρατοκρατία και στρατοκράτης

μινιατούρα-μικρογραφία

μοντάζ-ψυμιθίαση

μοντάρισμα-συναρμολόγηση

μοτέρ-κινητήρας

μπανάλ-κοινός

μπάσκετ-καλαθοσφαίριση

μπάτλερ-αρχιυπηρέτης

μπιλιάρδο-σφαιριστήριο

μποξ και μποξέρ-πυγμαχία και πυγμάχος

νορμάλ-φυσιολογικός

ντεκόρ-διακόσμηση

ντελίριο-παραλήρημα

ντεμοντέ-παλιομοδίτικος

ντοκουμέντο-τεκμήριο

ντοκτορά-διδακτορικό

οβάλ-ωοειδής

πάρκο-αλσύλλιο

πάσα και πασάρω -μεταβίβαση και μεταβιβάζω

πλαζ-παραλία

πορτ μπαγκάζ-χώρος αποσκευών

πουρμπουάρ-φιλοδώρημα

πρες κόνφερανς-συνέντευξη τύπου

πρεστίζ-κύρος

προφίλ-κατατομή

ρεβάνς-αντεκδίκηση

ρεφρέν-επωδός

ρουφιάνος-καταδότης

σαμποτάζ και σαμποτέρ-δολιοφθορά και δολιοφθορέας

σάντουιτς-αμφίψωμο

σασί-αμάξωμα

σελφ σέρβις-αυτοεξυπηρέτηση

σεφ-αρχιμάγειρας

σικ-κομψός

σινεμά-κινηματογράφος

σοκάρω-σκανδαλίζω

σουβενίρ-ενθύμιο

σούπερ μάρκετ-υπεραγορά

σουτιέν-στηθόδεσμος

σπίκερ-ομιλητής ή εκφωνητής

στοκ-απόθεμα

στρες-άγχος

στυλ-κομψότητα

τακτ-διακριτικότητα

ταμπλό-πίνακας οργάνων

τανκ-άρμα μάχης

τατουάζ-δερματοστιξία

τένις-αντισφαίριση

τούνελ-σήραγγα

τρακτέρ-γεωργικός ελκυστήρας

τραμ-τροχιοδρόμος

τράπουλα- δεσμίδα (παιγνιόχαρτων)

τρικ-τέχνασμα

τσεκάρω-ελέγχω

φέριμποτ-οχηματαγωγό πλοιάριο

φινέτσα-λεπτότητα

φλας μπακ-αναδρομή στο παρελθόν

φλάς-δείκτης κατεύθυνσης

ΑΦΑΙΡΕΣΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ ΠΡΟΣ ΕΚΔΟΣΗ.

ΑΠΟ ΤΟ ΜΠΛΟΓΚ ΜΟΥ ΕΧΩ ΑΦΑΙΡΕΣΕΙ
- ΟΛΑ ΤΑ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑΤΟΣ 'The Omniconstant',
- ΟΛΑ ΤΑ ΠΕΖΑ ΚΑΙ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΛΛΟΓΗ 'ΝΕΕΣ ΟΔΗΓΙΕΣ',
- ΟΛΑ ΤΑ ΕΚΑΤΟΛΕΞΑ ΠΕΖΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΛΛΟΓΗ 'Η ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΜΟΥ ΣΕ ΕΚΑΤΟ ΛΕΞΕΙΣ'
- ΟΛΑ ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΣΥΛΛΟΓΗΣ 'IVAN PAGONOV DIVORCING TATIANA NATUROVA'
- ΤΟ ΜΑΚΡΟΣΚΕΛΕΣ ΕΚΑΤΟΝΤΑΣΕΛΙΔΟ ΠΟΙΗΜΑ 'Η ΓΡΑΜΜΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΥΣΤΕΡΙΑΣ'
- ΤΟ ΘΕΑΤΡΙΚΟ ΜΟΥ 'CGVR CONTINUUM'
- ΤΟ ΘΕΑΤΡΙΚΟ ΜΟΥ 'ΒΕΛΟΝΕΣ'
- ΤΟ ΘΕΑΤΡΙΚΟ ΜΟΥ 'ΜΗ ΜΟΥ ΠΛΕΝΕΙΣ ΤΟ ΦΛΥΝΤΖΑΝΙ'
- ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΛΛΟΓΗ ΠΕΖΟΓΡΑΦΗΜΑΤΩΝ 'ΕΜΜΟΝΕΣ' ΑΦΑΙΡΕΣΑ  5 ΠΕΖΟΓΡΑΦΗΜΑΤΑ.
ΞΕΓΥΜΝΩΣΑ ΤΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΤΟΥ ΜΠΛΟΓΚ ΜΟΥ ΚΑΙ ΔΕΝ ΝΟΙΩΘΩ ΚΑΘΟΛΟΥ ΑΣΧΗΜΑ!  ΤΩΡΑ ΑΠΟΜΕΝΕΙ ΝΑ ΤΟΛΜΗΣΩ ΝΑ ΠΑΩ ΣΤΟΥΣ ΕΚΔΟΤΙΚΟΥΣ ΟΙΚΟΥΣ ΜΕ ΤΑ ΕΤΟΙΜΑ ΠΡΟΣ ΕΚΔΟΣΗ ΒΙΒΛΙΑ ΜΟΥ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΠΟΙΑ ΚΑΙ ΑΝ ΘΑ ΔΕΚΤΟΥΝ ΝΑ ΕΚΔΟΣΟΥΝ.  "ΔΑΚΤΥΛΑ ΣΤΑΥΡΩΜΕΝΑ" ΟΠΩΣ ΛΕΝΕ ΚΑΙ ΟΙ ΕΓΓΛΕΖΟΙ.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΙΓΟΣΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΜΟΥ ΠΟΥ ΔΙΑΒΑΖΑΝΕ ΤΟ ΜΠΛΟΓΚ ΜΟΥ Η ΠΗΓΑΙΝΑΝΕ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΠΙΟ ΠΑΛΙΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΔΙΑΒΑΖΑΝΕ ΟΛΟΚΛΗΡΕΣ ΤΙΣ ΣΥΛΛΟΓΕΣ ΜΟΥ ΜΕ ΤΗ ΣΕΙΡΑ ΓΙΑ ΝΑ ΒΡΟΥΝ ΚΑΠΟΙΑ ΛΟΓΙΚΗ ΣΤΟΝ ΚΥΚΕΩΝΑ ΤΩΝ ΠΑΡΑΛΟΓΙΣΜΩΝ ΜΟΥ, ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ ΑΝ ΔΟΥΝ ΜΕ ΤΗ ΣΩΣΤΗ ΣΕΙΡΑ ΣΕ ΧΑΡΤΙ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΤΑ ΜΑΚΡΟΣΚΕΛΗ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΑ ΘΕΑΤΡΙΚΑ ΚΑΙ ΤΑ ΠΕΖΟΓΡΑΦΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΑ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑΤΩΝ, ΘΑ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΘΟΥΝ ΟΙ ΑΙΣΘΗΣΕΙΣ ΤΟΥΣ ΠΟΛΥ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ, (ΕΞΑΙΡΟΥΜΕΝΗΣ ΤΗΣ ΓΕΥΣΗΣ, ΕΚΤΟΣ ΚΙ ΑΝ ΣΑΣ ΑΡΕΣΕΙ ΝΑ ΓΛΥΦΕΤΕ ΒΙΒΛΙΑ!)
ΑΝΤΙΟ, ΛΟΙΠΟΝ, ΣΤΗ ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ, ΘΑ ΜΕ ΒΡΙΣΚΕΤΕ ΠΛΕΟΝ ... ΧΑΡΤΩΜΕΝΟ!